هدف این مقاله آشنا کردن پزشکان با آزمایش سرعت رسوبی گلبولی (Erythrocyte Sedimentation Rate = ESR) می باشد، که از شایع ترین آزمایشاتی است که برای بیماران توسط پزشکان عمومی و متخصص درخواست می شود. این مقاله مروری جهت استفاده پزشکان عمومی، متخصصین جراحی و متخصصین داخلی و فوق تخصص های مختلف آن مانند روماتولوژی و انکولوژی و متخصصین عفونی ارایه گردیده به طوری که در پایان: اساس فیزیولوزیک این آزمایش را بدانند.با مقادیر طبیعی آن آشنا شوند.با عواملی که باعث افزایش یا کاهش آن می شوند آشنا شده باشند.با موارد کاربرد آن در پیگیری انواع بیماریهای عفونی، روماتولوژی، کانسرها و غیره آشنا شده باشند.با موارد کاربرد آن در غربالگری بیماریهای سیستمیک آشنا شوند. بتوانند توضیح دهند که در چه مواردی ESR بیش از حد افزایش می یابد.

مقدمه: آپاندیسیت حاد یکی از شایعترین اورژانس های جراحی است. تشخیص بالینی آن در بیماران بویژه در خانم ها تا 2/23% موارد ممکن است اشتباه باشد، برای افزایش دقت تشخیص گاه از تست های آزمایشگاهی از جمله شمارش لکوسیتی و CRP استفاده می شود اما ارزش تشخیصی آنها بویژه ارزش تشخیصی CRP و نیز ESR و لزوم انجام آنها قبل از عمل همواره مورد بحث و تبادل نظر بوده است.هدف: هدف از این مطالعه تعیین ارزش تشخیصی شمارش لکوسیتی و افزایش CRP و ESR در تشخیص آپاندیسیت حاد می باشد.مواد و روش ها: این مطالعه بصورت آینده نگر بر روی 158 بیمار با تشخیص بالینی آپاندیسیت حاد که تحت جراحی قرار گرفته اند انجام شده است. برای همه بیماران قبل از عمل CBC، CRP و ESR انجام شده است. سپس شاخص های اعتبار تست های مورد نظر شامل حساسیت، ویژگی و ارزش اخباری مثبت Positive predictive value) یا PPV) و ارزش اخباری منفی (Negative predictive value یا NPV) تعیین و تجزیه و تحلیل گردیده است.نتایج: از 158 بیمار آپاندکتومی شده 98 نفر مرد (62%) و 60 نفر زن (38%) بودند. میانگین سنی 41/28 سال و طیف سنی از 3 تا 70 سال متغیربوده است. از این میان وجود آپاندیسیت حاد در 146 نفر (4/92%) در پاتولوژی تایید شد. در 12 مورد (6/7%) آپاندیس نرمال گزارش شد.میزان حساسیت، ویژگی، PPV و NPV برای افزایش شمارش لکوسیتی به ترتیب 2/84%، 3/33%، 9/93% و 8/14% بود. این شاخص ها برای CRP به ترتیب 4/79%، 25%، 8/92% و 09/9% و برای ESR به ترتیب معادل 2/69%، 3/8%، 2/90% و 2/2% بود.وقتی هر سه تست با هم برای تشخیص بکار روند این شاخص ها به ترتیب معادل 8/54%، 6/66%، 2/95% و 8/10% بود.نتیجه گیری: با توجه به حساسیت و ارزش اخباری مثبت (PPV) بالای تست های WBC، CRP، ESR می توان نتیجه گرفت که مثبت شدن این تست ها در بیماران مشکوک به آپاندیسیت سبب تقویت تشخیص بالینی می شود ولی پائین بودن ارزش اخباری منفی (NPV) این تست ها حاکی از آن است که منفی بودن هر کدام از این تست ها یا مجموع هر سه تست به هیچ وجه نمی تواند وجود آپاندیسیت حاد را رد کند.

زمینه و هدف: کانابینوئیدها که اجزای فعال ماری جوانا می باشند و اثراتی شبیه به اوپیوئیدها دارند. به علاوه میان این دو سیستم تداخلات عملکردی نیز وجود دارد. هدف این مطالعه بررسی اثر سیستم کانابینوئیدی بر اضطراب در آمیگدال مرکزی، و تداخل آن با سیستم اوپیوئیدی است.روش بررسی: در مطالعه حاضر، اثر تزریق داخل صفاقی داروهای اوپیوئیدی بر پاسخ حاصل از تزریق داخل آمیگدال عوامل کانابینوئیدی در موش های صحرایی، با استفاده از  ELEVATED Plus-Mazeمورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: تزریق داخل صفاقی مورفین (3، 6، 9 میلی گرم) موجب افزایش %OAT و %OAE شد ولی فعالیت حرکتی تغییر قابل ملاحظه ای نداشت، و بدین ترتیب اثر ضد اضطراب نشان داد. البته برخی از دوزهای نالوکسان، آنتاگونیست اوپیوئیدی،%OAT  و فعالیت حرکتی را کاهش داد. تجویز داخل آمیگدال ACPA (آگونیست گیرنده  CB1کانابینوئیدی) در دوزهای 5 ng/rat، 1.25 موجب افزایش %OAT و %OAE شد ولی فعالیت حرکتی را تغییری نداد که نشان دهنده یک پاسخ ضد اضطراب آن می باشد. این پاسخ با مورفین [6 میلی گرم در کیلوگرم داخل صفاقی [(ip) افزایش و با نالوکسان کاهش یافت. تجویز داخل آمیگدال AM251 (آنتاگونیست گیرنده CB1 کانابینوئیدی) در دوزهای 100 ng/rat، 25، 2.5 تغییر قابل ملاحظه ای در%OAT  و%OAE  ایجاد نکرد ولی دوزهای بالاتر آن (100 ng/rat، 25) فعالیت حرکتی را کاهش داد. تجویز این دارو نیز به همراه مورفین داخل صفاقی موجب افزایش پاسخ مورفین و یا نالوکسان نیز موجب ایجاد پاسخ ضد اضطرابی در آن گردید.نتیجه گیری: نتایج بیان گر آن است که گیرنده های CB1 اثر ضد اضطرابی ایجاد می کنند. هم چنین این نتایج نشان می دهند که سیستم اوپیوئیدی با گیرنده های کانابینوئیدی در آمیگدال مرکزی تداخل دارد.